Overwerkbonus voor deeltijdwerkers & de rol van de OR

Home » Ondernemingsraad & Arbeidsvoorwaarden » Overwerkbonus voor deeltijdwerkers & de rol van de OR

In haar Kamerbrief van 21 november 2023 informeerde Minister Van Gennip (SZW) de Tweede Kamer over nieuwe regels omtrent de overwerkbonus voor deeltijdwerkers. De regelgeving stelt dat deeltijdwerkers die meer uren werken dan hun contract voorschrijft, in principe geen overwerkbonus ontvangen, tenzij deze extra uren cruciaal zijn om een specifiek doel te bereiken en er geen andere opties zijn. In andere gevallen is een overwerkbonus alleen toegestaan als deeltijdwerkers meer uren werken dan een voltijds contract zou omvatten​​.

Bij het overwegen van een overwerkbonus voor deeltijdwerkers, moeten werkgevers rekening houden met de collectieve arbeidsovereenkomst (cao), indien van toepassing. Werkgevers dienen te controleren of de cao ruimte biedt voor het gebruik van deze bonusregeling​​.

De Kamerbrief benadrukt ook het belang van maatregelen die deeltijdwerkers stimuleren om meer uren te werken. Dit kan onder andere door het voor werknemers en werkgevers gemakkelijker te maken om banen te combineren, deeltijdwerkers meer controle over hun werk en werkuren te geven, flexibel roosteren te faciliteren, of door het aanbieden van grotere contracten voor deeltijdwerkers die structureel meer werken​​.

Door het volgen van een OR Cursus leer je meer over de rol van de ondernemingsraad bij het wijzigen, intrekken of vaststellen van een overwerkbonus.

Overwerkbonus, wat is dat?

Een overwerkbonus is een extra betaling of beloning die wordt toegekend aan werknemers voor het werken van uren bovenop hun normale werkuren of contractuele uren. Deze bonus kan verschillende vormen aannemen, afhankelijk van het bedrijf en de specifieke arbeidsovereenkomst. Voorbeelden van wat een overwerkbonus kan inhouden zijn:

  1. Extra Uurloon: Een verhoogd uurloon voor overwerkuren, vaak een percentage bovenop het standaard uurloon.
  2. Eenmalige Bonussen: Lump-sum betalingen voor een bepaalde hoeveelheid overwerk.
  3. Tijd-voor-tijd Regelingen: Extra vrije tijd in ruil voor overgewerkte uren.
  4. Prestatiebonussen: Bonussen gebaseerd op het bereiken van bepaalde doelen of projecten waarvoor overwerken nodig was.

De specifieke voorwaarden en regels voor een overwerkbonus kunnen variëren afhankelijk van de lokale wetgeving, de bedrijfspolitiek, en individuele arbeidsovereenkomsten of collectieve arbeidsovereenkomsten (cao’s).

Wat is de rol van de OR?

De ondernemingsraad (OR) heeft een belangrijke rol bij het wijzigen, vaststellen of intrekken van een regeling voor een overwerkbonus voor deeltijdwerkers. Deze rol wordt bepaald door de Wet op de ondernemingsraden (WOR) in Nederland. Hier zijn enkele sleutelpunten:

  1. Instemmingsrecht: Voor wijzigingen in regelingen rond arbeidsvoorwaarden, waaronder overwerk en beloningssystemen, heeft de OR instemmingsrecht. Dit is vastgelegd in artikel 27:1.c van de WOR. Zonder instemming van de OR kan een dergelijke wijziging in principe niet doorgaan. Het gaat hier om de manier waarop de bonus bepaald wordt en niet om de hoogte van de bonus.
  2. Gelijkheidsbeginsel: De OR moet toezien op de naleving van het gelijkheidsbeginsel. Dit houdt in dat deeltijdwerkers niet ongunstiger behandeld mogen worden dan voltijdwerkers en andersom, tenzij er een objectieve rechtvaardiging voor is.
  3. Rol bij conflicten: Als er een conflict ontstaat tussen de directie en de OR over de invoering of wijziging van een overwerkbonus, kan de OR naar de Bedrijfscommissie of de kantonrechter stappen voor bemiddeling of een uitspraak.
  4. Communicatie en vertegenwoordiging: De OR vertegenwoordigt de belangen van alle werknemers, inclusief deeltijdwerkers. Het is daarom van belang dat de OR goed communiceert met de werknemers en hun meningen en belangen meeneemt in de overleggen met de directie.

De exacte rol van de OR kan variëren afhankelijk van de specifieke situatie en de afspraken die binnen het bedrijf gemaakt zijn. Het is altijd raadzaam om de specifieke details en de toepasselijke wetgeving in een gegeven situatie te raadplegen.